Lorenzo Barberi posten Dit verhaal van een man die wendbare methoden probeert in te voeren in een traditionele bedrijfscultuur 'Waterfall' management. Wat echt interessant is in dit verhaal zijn de 'lessen' die hij noemt:

1) Ik was niet erg goed in het verdedigen van wendbare praktijken, waardoor ik waarschijnlijk minder competent en minder professioneel leek dan ik zou hebben gehad als ik in staat was geweest om onmiddellijk antwoorden af te rammelen op uitdagingen. Dat is deels een kwestie van onderwijs, een gebied waar ik beter ben geworden, en deels een kwestie van mijn persoonlijkheid (INTP) waar ik bijna moeiteloos probeer om het referentiekader van mijn tegenstander aan te nemen.

2) Ik had geleidelijker moeten zijn in mijn inleiding - ik had moeten beginnen met meer vooraan planning en structuur, als om geen andere reden dan het zou hebben gemaakt het wendbare ding gemakkelijker te slikken.

3) Ik heb me niet goed aangepast aan de bedrijfscultuur, probeer het zo goed als ik kan (en nogmaals, omdat ik een INTP, Ik probeerde _zeer_ hard).

4) Ik was in een situatie waarin ik zeer weinig controle had over de input aan mijn team (in termen van werk, etc), maar ik werd verwacht om alles soepel en rustig door de rivier van de levering te laten stromen. Dit was in wezen onmogelijk, en in plaats van mijn geestelijke gezondheid, mijn auto en mijn thuisleven te ruïneren, had ik eerder moeten weglopen.

Het is de moeite van het lezen van de hele post echter. Ik kan me hier volledig mee identificeren, hoewel ik dit zelf niet heb meegemaakt heb ik altijd problemen gehad met de 'Waterfall' benadering (tot het punt van het verlaten van eerdere banen omdat dit systeem veroorzaakte zo veel gedoe).